← Content: PreviousContent: Next →

Quis dabit capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrymarum? [8]


su1724008pict

Back to top ↑
VIII.
Jerem. IX. 1.
Och, dat myn hooft water ware, en myn oogh een
springader van tranen!

WIe stort dees regen uit den hoogen,
Wie geeft my water voor myne oogen,
En heele stroomen voor myn hooft,
Om dagh en nacht my in te wasschen?
Myn smart eischt onuitputbre plassen.
Ik ben van allen troost berooft!
Waer is myn blyschap heen geweken?
In welke al t'onbekende streken
Onthoudt zich myn beminde Vrint?
Stroomt, stroomt van tranen, bei myn wangen.
De droefheit heeft my 't hart bevangen
Als van een jong verlaten kint.
Maer zacht. dit zyn de liefde-merken
Van mynen Jezus in zyn werken.
Hy zelf stort deze stroomen neer,
En leert my myne elend beschreien.
Hy wil door tranen my geleien
In zyne gunst, zyn' naem tot eer.
Dees tranen worden levendt water,
Dat, vlietende met zacht geschater,
Myn ziel van smetten zuivren zal.
Zoo wordt zy eindlyk eens geveiligt.
Zoo blyft zy door en door geheiligt
Van dezen milden hemelval.


Hierem. 9.
Quis dabit capiti meo aquam et oculis
meis fontem lacrymarum?

Back to top ↑

Facsimile Images


Back to top ↑

Translations


Back to top ↑

Literature


    Back to top ↑

    Sources and parallels


    Back to top ↑

    References, across this site, to this page:


    Back to top ↑

    Iconclass

    The human soul sits near a fountain, tears streaming down her cheeks; from heaven water is poured down on her head

    Back to top ↑

    Comments

    commentary