Concordance - under construction

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

een [90]	Nederduytsche POEMATA By een vergadert en uytgegeven sijn niet van een mensch gekomen met uvv luyt een vveynichien vermaecken die niet behoeft een vvoordt te loopen En uyt een ander hoeck gesproten met zijn gevvelt een nieuvve tael geplant gevvent en op een vrijen grondt zijn geest gesocht een vveynich te ververssen hielt het voor een schandt besteet hy laet een ander draven Een hooch een Godlick hert en Een hooch een Godlick hert en Een volck dat veeltijdt is ontbloot locht ick sie een nieu Parnas Helicon dat hier een ander Heynst doet En met een groot gemoet den Naer een soo lang beleg Een Ridder die altijdt gevveest is En met een stille trom' de niet veel van een die bloot van Sulck een volcht eer noch hier door allesins een hooch gemoet sou meent ghy dat een mensch op aerde Een vvelgeleerde handt geluckich in het oock vvierdt in een boeck gevouvvt als den int een yder is bekent Gebrocht sijn in een boeck by luyden niet anders dan een lijck van dit zy een stael Op desen Dat een soo schoone tael ende sin van een geleert gemoet Een mensch vertalen kond' dat in van sulcke slach een geest noch ionck kont als in een schael ons dichten vvelverdienden kop van een gesvvindt Poëet in is besloten een groot al u gewelt en voeget al aen een V vader is een smit een koppelster is een smit een koppelster u moeder daer ick was een man daer ben ben ick nu een vrou op der aerdt een Godt en oock Godt en oock een kindt Het is een wonder werck zy Een gans volmaeckte vreucht soo denck en om gelijck een landtman doet Heeft een mael in mijn in mijn hert een machtich vier gesonden maeckt hy voor een werck passer om het een been siet ghy rontom en trecken een rondt perck vast hy maeckt een groote wondt En grijpter een van al zijn wie hem dient een ander krijcht zijn Hy is een ander mensch die Gewaepent als een helt die zijnen De een roemt op zijn uyt den hoeck een houten peert gekregen is wordt wederom een kindt noemt dat is een rechte bel Een ongesloten boeck dat hy beschreven dat is by een te voegen Met een genegentheyt en liefelick eygen werck van een volkomen min Die verre van een sijn ick hechte bestraelt Het is een kindt Een kint een kint alleen dat Een kint een kint alleen dat mijn vier my een fonteyne maeckt Het een niet verr' van in mijn hert een vriendelick verdriet geeft ick waer een schamel dier toogen ach eylaes een vroyelick aenschijn aensicht blijckt nochtans een vonck van mijn Daer is altijdt een vonck oft twee beweegt moet van een ander daelen Vuythaeren blijden mondt een windeken wou geven Een lief een Son is daer Een lief een Son is daer is oock wel een Maen Nu ben ick een mael los ick sijn de mijn een siele doet twee Een hevet my gedaen het kleeft Die met een sacht gedruys gaet Eer 't een verdriet ophoudt het Die van een maecht alleen veel Het een is gans vergaen docht ick was een man aen het was een lieflick spel Ick ben een levend' lijck nu
eene [1]	En ons met eene pays van tvvaeleff
eenen [10]	V vlechten eenen krans van eyck Met eenen lang en nacht Altijdt in eenen balck altijdt op balck altijdt op eenen voet VVijst my doch eenen boer die sulcke hy berijdt is eenen besem stock In d'ander eenen booch staet sonder Het is maer eenen windt Cupido speelt Met eenen soeten draet die ick blijf in eenen standt
eens [12]	Eens vvandelen in 't licht eens in 't licht eens breken door de Eens komen aen den dach ick Siet toch eens Venus kindt en Die eens quam in ons Aensiet maer eens dit spel het Besiet eens Venus soon hy dat de wint eens quam soo mocht los ick ben eens uytgetogen Als ick maer eens den dau den Ick ben noch eens ontvlucht ick ben ick ben noch eens ontsprongen
eer [13]	haer dat vvel eer haer volckeren dus Om eer en om gevvin soo is de eer bevvaerdt hebben ingeleyt veel eer en groote daden heeft loff end' eer verkregen Sulck een volcht eer noch naem VVie Helden naem end' eer vvel hebben voortgebracht Men schreeff vvel eer op steen op Bataviers geslacht tot eer van onse Landt Daer Constantinus eer gehouden heeft zijn ons tael tot eer en vveerdicheyt dat ghy soeckt eer ghy het spel Eer 't een verdriet ophoudt het
eere [2]	hoe getrou uvv eere vvas betracht toegeschreven vvordt de eere van mijn stat
eers [1]	En 'tis hem eers genoech als hy
eerst [7]	Om dat hy eerst uyt 't land soo schudd' ick eerst de wonden Dat heeft my eerst gebrocht het minnen Nu word' ick eerst gewaer hoe dat most my selven eerst woud' ick mijn nu denck ick eerst om minnen dan gae ick eerst beginnen
eerstmael [1]	dat ick haer eerstmael sach
eertijdts [2]	en vervvaelt vvel eertijdts is gevveest VVel eertijdts aengerecht maer leggen
eet [1]	behagen sal en met de Goden eet
eeuvv' [1]	verbreydt het komstich eeuvv' en kan
eeuvvicheeden [1]	ghy onbevleckt in eeuvvicheeden leven
eius [1]	5 Imaginem eius mecum gesto
emblemata [1]	EMBLEMATA AMATORIA
en [220]	By een vergadert en uytgegeven Door P En 't oude Romen vvas roert verre vande Zee en Schevelijnsche stranden In duyn en bosse leyt vliecht En vvilt hem met uvv luyt hebben 't zijn en als hy niet als hy niet en doet Ghy sult en tvvijfelt niet seer En sal veel liever u dan vol luysters lanck en ruijm En die vvel missen kont het Tael rijck en onvermengt tael om En halen tot uvv hulp tael En om dat vvy den trots En uyt een ander hoeck gesproten En van het vreemde volck tvvelck Vranckrijck is verheert en houdt niet op Gevvisselt en vervvaelt vvel eertijdts Geen dienstbaerheyt gevvent en op een vrijen En rent de vvolcken door tot En vvederom te bed met zijne het Tyrrheensche landt en nu soo veel Nectar is veracht en 't gaet soo En de Thebaensche svvaen al siet En Romen ist genoech die haer maer geeft gehoor en haer niet en en haer niet en veracht Catull en Naso mee sijn En om zijn soeten sanck te Maer zijne sedicheydt en vvilt dat niet En 'tis hem eers genoech als En sitten aen haer disch Dat nu breeck-spel is en haer geselschap vliet Om eer en om gevvin of Verminderen zijn goet en spelen met den een Godlick hert en laet sick niet volcht hy naer en om niet stil met onse spraeck en haeren loff begaen het slijck gebeurt en opgenomen Nederland van vvaecht en die nu maer De Reden-rijckers bend en Rijmers sijn gesecht bly van sin en vveer oubollich gram hebt ghy gesien en datter aen mach En met een groot gemoet den En door zijn pen bevrijdt van En op zijn eygen stroom den En ghy licht hier bedeckt met Boysott en Vander-Does doen hebt De Pegaseesche vloedt en met uvv bloedt En op vvien is gescharpt soo En oft schoon haren sanck en schoon haren sanck en veeltgien alsoo gaet in haer sin en Bacchi druyve staet En of hy schoon oock haer blinde Venus vvicht en recht der Helden En ons met eene pays van krans van eyck en lauren loff En keren van den hals het Hoe vvel en hoe getrou uvv ingeleyt veel eer en groote daden Met eenen lang en nacht verdomt verstickt haer niet meer en hoort Vervvaerloost en versuymt nu menich onbekent daer leyt en sonder vruchten vvaer zijn naem en deucht gespelt gevveest het komstich eeuvv' en kan daer niemant nae en vraecht En met een stille trom' de ter vvereldt niet en doet En alsmen vvapens roept het hert Themistocles en kon geen rust staech met yver en verlangen Benomen en ontiaecht als hy daer in ontroert en nemende zijn degen Met ceder en laurier met Hebes Nijdt die is en komen sal niet te hulp en quam de dochter van ander aert en van verscheyden krachten beddekens van vvas en houte tafeletten Op loot en op yvoor met lindeboom op ceder en papier En 'tvvas haer niet genoech dat heeft men oock en sijden stoff geschreven doet den Achemeen en die in 't Der gener loff en naem die nimmer naem die nimmer en verflouden En hebben met haer bloedt de geen gereetschap vvas en sijn alsoo gedrongen By Tacitus verhaelt en diemen daer siet het groote Rijck en broederschap gesvvoren En Cecrops hooch gebouvv VVaer sijn dan Medusaes hooft en haeren uyl tot om haeren berg en 'tsoet Pyrenes dal verspreyt haer breet en vvijt Tot vvelckes sekerheydt en troosting van ons En ons soo menich boeck met tael tot eer en vveerdicheyt van haer deucht en haer bevallicheyt Ey liever segt en ist niet hoochlick schoone tael mishandelt en verslagen Die niemant aen en raeckt dan diese dan diese quetst en schent En vluchtich aengenaem in s' Princen VVaerom en souse niet ick op de been en inde kennis raeckt Met defticheyt versien en met geleertheyt bouvven En van haer selven rijck en haer selven rijck en van haer selven Deelachtich vvillen sijn en desen tael bevvust Sou vvesen onbequaem en niet om uyt Nederlandt vrij aen en vvilt het volck van buyten komt en achten En dat ons vvordt geleerdt als onse tael verstandich en ervaeren zy staet toegemaeckt en cierlick opgepronckt haer den vlag en 't hooge seyl VVant onse suyverheyt en over schoonen glans Siet daer dan en ontfangt met blijschap Hier Raedt sijt en Gesant en dat sijt en Gesant en dat de Koninck uvv groot verstandt en treffelicke gaven En derft vvel aen den danss En kont als in een schael En u zijn eygen krans ginck u behagen sal en met de Goden in de zee en in des hemels locht de mensch en siet ghy niet nochtans hier in en draeyt naer ons En treft met u gewelt en met u gewelt en voeget al aen wordt van u en anders geen vast van hemel en van aerdt Mijn mannelick gewelt en kan sich niet geef u lijf en sinnen En daer ick was een man eens Venus kindt en die sich daer aerdt een Godt en oock een kindt sijn seer vast en op de beenen in mijn sin en is daer in waer ick gae en als ick wil komt men sucht en t'allen tijden in het graen en werpt het kaf heeft lief ghehadt en die u heeft De weerelt om en om gelijck een komt weder voort en sonder lang te Met wijsheyt en verstant en wonderlick wijsheyt en verstant en wonderlick van aert op de landen en de steden En door de handt gekeert die En leven sonder hoop wat sal my altijdt ontsteeckt en nimmermeer verbrandt En hebben nu het roer niet bekleet met wolcken en met winden ghy maer aen en siet de oogen ander gaen rontom en trecken een rondt Den hoep en heeft geen end end de min en heeft oock geen doet is sot en sonder reden En grijpter een van al zijn En let niet op hem self En liever op zijn hooft dan En treffelick verstandt de derde wel En daer zy meest naer staen noch onnosel sijn en loopen in den sot te sijn en sult ghy niet En deckt het schandich deel doch En u bemindens hert gegeven in Sijt wijs en siet wel toe alsoo die niet en is te degen En dickwils weder breeckt soo haest gelijck zy quam en kompt gelijck zy Venus sone vlucht en kan hem niet Van bangicheyt en vrees vervaert van En helpt vast op de loop min is teer en swack zy is En wordt gemeenelick verdreven door de En boven haet en nijt trotst En boven haet en nijt trotst al die dat heeft en is niet meer Den hemel en de aerd en en de aerd en watter is daer Met een genegentheyt en liefelick genoegen Soo datse nimmermeer en komen van den En toomen werp ick om het de leeuwen toom en onder my doe VVaerom en leert ghy niet Geen vreucht en isser meer van uyt mijn sinnen en verstandt vier brandt meer en meer wat sal uyt 't vier en kan my niet vier dat brandt en blaeckt de torts ontsteeckt en doetse branden En soecke dees en die om En soecke dees en die om mijnen my maer by en wilt my niet seer klaer gesicht en Phœbi gulden straelen En in haer schoonicheyt en vind' in haer schoonicheyt en vind' ick oock de Sonne derft en isser niet wel En my dat schoone licht des die ick hebb' en die van mijn dat men niet en vondt dat loose droeve blijtschap t'saem en blijde droefheyt voet dat zy maer en wou de kracht dat ick voer en hebb' ick maer top seer hooch en wijt geresen alleen te sijn en heeft hy maer En moet geen maecht meer sijn En worden ingelijft door Venus in ick wercke dach en nacht den arbeyt doe en mach hy my En spreyt zijn rancken uyt seer ick dus niet en blijf soo moet En van dat bitter soet en dat bitter soet en van die loose men koster uyt en in Gevlochten en gebreyt van rooskens weet wat 'tis en kan ick niet En soete praet uytslaen ick docht En krijge voor mijn graf mijns
end [1]	en heeft geen end de min en
end' [6]	Heinsi nieuvve melck end' aengename dranck End' haer alst komt te pas tijdt heeft loff end' eer verkregen Der Helden naem end' eer vvel hebben Van Iagers toegerust end' honden ben ontloopen wend' my hier end' daer ick ben
ende [12]	spraeck by minsten ende meest beleg nae kommer ende kouvv yvoor met ijser ende vier Door nevel ende mist tot dat d'overhandt in dorpen ende steden allesins met yver ende lust De meening ende sin van een Vernuftich ende kloeck die noyt staen is yser ende stael Ick loop her ende weer ick gae Hoe lieflick ende soet was my ren door bosschen ende landen
endt [3]	Men siet geen endt in hem oock schoonicheyt en vind' ick oock geen endt keer ick kom 'tbeginsel is het endt
erf [1]	Venus kindt dat is zijn eygen erf
ermen [1]	de zee en in des hemels ermen
eruditus [1]	23 Amor eruditus
ervaeren [1]	Alleen in onse tael verstandich en ervaeren
eslargir [1]	36 O l'estroit eslargir
est [3]	1 Pila mundus Amorum est 4 Exitus in dubio est 17 Ferrum est quod amant
et [1]	39 Et piu dolsi
europa [2]	Die gansch Europa door de taelen Dat gantsch Europa schier van zijne
even [4]	vvy sijn noch even coen Altijdt sijnd' even groen soo gaet het ging al even wel ick ben noch even blendt
exitus [1]	4 Exitus in dubio est
ey [1]	Ey liever segt en ist niet
eyck [1]	eenen krans van eyck en lauren loff
eygen [7]	daer noch haer eygen is verlooren En op zijn eygen stroom den Spangiaert V voor zijn eygen volck gegeven heeft En u zijn eygen krans ginck hangen Bedeckt u eygen vreucht soo deckt Dat is het eygen werck van een dat is zijn eygen erf
eylaes [2]	Te toogen ach eylaes een vroyelick aenschijn Vertoogen ah eylaes ick schijne my
eynde [1]	wat sal het eynde wesen
eyndelick [1]	Ick moet doch eyndelick int water gans